Adabiyot jamiyat hayotining o‘ziga xos ifodasidir. U jamiyat tarixidagi jiddiy o‘zgarishlarni xilma-xil obrazlar vositasida turli badiiy shakllarda aks ettiradi. Adabiyot avvalo so‘z va ruxiyat san’atidir. U inson ruhiyatidagi nixoyatda nozik tovlanish va oxanglarni ilgashga, ularni aksettirishga intiladi. Eng yuksak pog‘onalarga chika oladigan badiiy adabiyot namunalari insoniyatni tulkinlantiradigan, hayajonga soladigan o‘y-fikrlar kechinmalar, orzu-umidlarni ifodalaydi dunyoda insonlar bir-birlariga o‘xshamaganlariday, ularning qalb kechinmalari ham takrorlanmasdir. O‘zbek adabiyoti tarixi nozik ruxiy holatlarni mahorat bilan aks ettirgan durdonalarga boy. Ular xozirgi avlod ruxiyatida, qalbida ham hayajon uyg‘ota oladigan, ularning ma’naviy boyishlariga tegishli hissa qo‘sha oladi. Muhimi, ular badiiy didimiz takomiliga, ma’naviy kamolatiga xizmat kiladi. Tasvir so‘zga tayanadi. So‘z sehr, mo‘jiza bilan o‘ziga maxliyo qiladi, rom etadi.