Monosemiya (yunoncha: monos-”bir”+ semia- “ belgi”) —leksemaning ichki (mazmun) tomonida faqat bitta leksik ma’noning bo’lishi Monosemiya hodisasi o’zbek tilshunosligida bir ma’nolilik deb ham yuritiladiMasalan,o’zbek tilidagi guruch leksemasi“ sholidan oqlab olinadigan oshlik don” ma’nosini, abadiy leksemasi “mangu, doimiy” ma'nosini, tun leksemasi “sutkaning kun botishidan kun chiqqungacha, oqshomdan tong otguncha bo’lgan qism i” ma’nosini ifodalaydi. Bu leksem alarning boshqa ma’nolari yo’q