Ulug’ nemis shoiri Gyote o’zining ―Faust‖ nomli asarida olam va uning qonuniyatlari haqida fikr yuritayotib, Alloh taoloning bir og’iz ―Kun‖ ya‘ni ―Yaral‖ degan qudratli kalomi bilan butun olam yaralganligiga ishora qilgan desak, xato qilmagan bo’lamiz.  So’zning buyuk qudrati, uning nutq imkoniyatlaridagi mana shunday cheksizligi insonni hayvonot dunyosidan ajratibgina qolmay, uning borliqni anglashi, moddiy olam bilan munosabatga kirishishiga zamin yaratdi.  O’n sakkiz ming olamni ijod etgan Parvardigori olam ularda minglab jonzodlarni yaratdi. Marhamatli ijodkorning irodasi bilan bu jonzodlarning barchasida umumiyliklar mavjudki, ular yashash uchun kurashda birdek harakat qiladilar. Ya‘ni tabiatdan nafas oladilar va oziqlanadilar. Ularning tana tuzilishlarida ham o’xshashliklar talaygina: bosh, qo’l, oyoq, nafas olish, ovqat hazm qilish jarayonlari va boshqalar.