Inson ongli mavjudot sifatida atrof-muhitdan uzluksiz tarzda axborot qabul qiladi. Bu axborotlar asosan sezgi organlari — ko‘rish, eshitish, hid bilish, ta’m bilish va teginish orqali qabul qilinadi. Har bir sezgi organi inson ongining shakllanishi, idrokning to‘g‘ri ishlashi va muhitga moslashuvi uchun muhim ahamiyatga ega. Biroq ayrim hollarda ushbu sezgi stimullari sun’iy ravishda yoki tabiiy omillar ta’sirida cheklanadi yoki butunlay yo‘q qilinadi. Bu holat sensor deprivatsiyasideb ataladi.