38 bet XVIII аср охирларида Эдвард Женнер одамларни чин чечакдан эмлаш мақсадида сигир чечагидан фойдаланишни таклиф этди. XIX аср мобайнида чин чечакка қарши сигир чечаги вируси асосий эмлаш материали бўлиб хизмат қилди. 1950 йилга келиб чин чечак Европа, Шимолий ва Жанубий Америка мамлакатлари ҳамда СССРда тугатилди. Лекин айрим қолоқ мамлакатларда чин чечак ҳамон учраб турар эди ҳаво-томчи (юзма-юз мулоқотда бўлганда) контакт-маиший (беморнинг кўрпа-тўшаги, шахсий гигиена буюмлари орқали). 1700 йили АҚШ да чин чечак юқтирилган кўрпалардан Америка ҳиндулари орасида касалликни тарқатиш мақсадида фойдаланилган эди. теридаги тошмалар билан бевосита контактда бўлиш Беморлар тошма пайдо бўлгунга қадар атрофдагилар учун хавф туғдирмайди Тери ва шиллиқ қаватларга тошма тоша бошлаши билан касалликни юқиш хавфи ортади Беморлар тошма элементлари чандиққа айлангунгача касалликни атрофдагиларга юқтириши мумкин. Типик шакли (90% ҳолларда учрайди) Атипик шакли (енгил кечади, 5 йилдан аввал эмланганларда кузатилади) Қўшилган шакли (тошмаларнинг бир-бирига қўшилиб кетиши кузатилади, одатда ўлим билан якунланади) Геморрагик шакли (кам учрайди, одатда ўлим билан якунланади)