53 bet XX asrning boshlarida hayvonlardagi o‘sma hujayralardan so‘rg‘ichdan o‘tuvchi antitelalar ajratib olina boshlandi, keyin-chalik ular boshqa hayvonlarga yuqtirilganda ularda o‘sma rivojlangan. Masalan, V. Ellerman tovuqlar leykozi, P. Raus, R. Shoun, J. Bittnerlar tovuq sarkyahshiasi, quyon papillyahshiasi va sichqonlar-ning sut bezi rakini so‘rg‘ichdan o‘tuvchi mavjudotlar yuzaga keltirishini isbotlashdi. DNK tutuvchi onkoviraslar proviras shaklida hujayra genyahshiiga birikib oladi. Bitta hujayra genyahshiida bir necha proviras DNKsi birikkan bo‘lishi mumkin. Ularning ayrimla-ridan virasga maxsus i-RNK transkripsiya qilinadi, ular o‘z navba-tida virus oqsili T-antigenning (lotin. tumor - o‘sma) sintezi to‘g‘risida axborot beradi. Bu antigen hujayraning sitoplazmatik membrana-sida, ayrim hollarda esa yadrosida topiladi. 1960-yillarda DNKni molekular gibridlash usuli bilan ha-qiqatda virus DNKsi transformatsiya qilingan hujayraning genyahshii bilan birikkanligi isbotlangan. Hujayra genyahshii bilan birikkan virus DNKsi proviras, deb ataladi. Ammo DNK hujayra genyahshiiga bi-rikish mexanizmi faqat DNK tutuvchi viruslar uchun taalluqli bo‘lib, RNK tutuvchi onkogen viruslar uchun mexanizmni qo‘llab bo‘lmas edi. RNK tutuvchi onkogen viruslar tarkibida qayta trans¬kripsiya qiluvchi (RNK-DNK polimeraza) fermentning topilishi RNK tutuvchi viruslar genyahshiini hujayra genyahshii bilan birikishi mumkinligini isbotladi.