Rumining 'Ovchi va lochin' hikoyasida ovchi lochinni o'rgatadi; lochin erkinlikni sog'inib, ichki azobni his qiladi. Rumi bu voqea orqali jon va nafsning mahbusligi, insonning dunyoviy bog'liqligi va haqiqiy erkinlikka — ilohiy sevgiga intilishini tasvirlaydi