Akbarning "Sulh-i-kul" siyosati 15 ta asosiy din vakillarini birlashtirishga qaratilgan bo‘lib, jizya soliqlarining bekor qilinishi, turli din vakillariga mansablar berilishi, diniy muhokamalarga ochiqlik kabi amaliy chora-tadbirlarni o‘z ichiga oladi. Ushbu siyosat tufayli imperiyada 50 yildan ortiq tinchlik va barqarorlik saqlanib, madaniy va ilmiy almashinuv rivojlandi. Akbar davrida ko‘plab masjid, ibodatxona va cherkovlar qurildi, turli din vakillari o‘z e’tiqodlarini erkin amalda qo‘llash imkoniyatiga ega bo‘ldilar.