O‘lkamizda XIX asrning 80-90-yillariga kelib maktabgacha ijtimoiy tarbiyatizimini vujudga keltirish g‘oyalari yetilab o‘zlandi. O‘sha davrda yashab jode tgan ma’rifatparvar mahalliy ziyolilar ayollarning og‘irahvoli va bolalar nazoratsizligini e’tiborga olib, bu masala ning yechimini izlay boshladi. Jumladan, 1872 yilda Turkiston da tuzilgan «Jamiyatixayriya» tarkibiga kirgan ziyolilar va killar itomonidan miskinlar, uylari, tunash joylari, ilk tug‘uruq xonalari bilan bir qatorda, ota-onasib o‘lmagan bolalar uchun yetim xonalardan tashkil etildi. Butun Turkiston bo‘yicha 150-200 nafar bolani qamrab olgan ushbu yetim xonalarda ham yasli yoshidagi, hammaktab yoshidagi bolalar tarbiyalangan.