Markaziy osiyoning xvi-xix asr yozma yodgorliklari Markaziy Osiyo – qadimdan beri Sharq va G‘arb o‘rtasidagi madaniy, iqtisodiy va siyosiy aloqalar markazi bo‘lib kelgan. Bu mintaqa Eron, Hindiston, Xitoy va Kavkaz kabi yirik madaniyatlar bilan uzviy aloqada bo‘lgan va Buyuk Ipak yo‘li orqali sivilizatsiyalararo almashinuvga xizmat qilgan. Serhosil vodiylar, suvli daryolar, cho‘l va tog‘li hududlarning uyg‘unligi o‘troq va ko‘chmanchi madaniyatlarning shakllanishiga zamin yaratgan. Bu hududda o‘zbek, qoraqalpoq, tojik, turkman, qirg‘iz, qozoq xalqlari va boshqa etnoslar yashab, o‘ziga xos madaniyatlar, davlat tuzilmalarini yaratgan. Aynan shu davrda yaratilgan yozma manbalar orqali biz ularning tarixiy tafakkuri, davlat boshqaruvi, iqtisodiy hayoti va madaniy qadriyatlari haqida boy ma’lumotlarga ega bo‘lamiz. Xiva xonligi Xiva xonligi 16-asr o‘rtalaridan 1920-yilgacha mavjud bo‘lgan kuchli davlat bo‘lib, Xorazm hududida barpo topgan. Xiva xonligida tarixshunoslik maktabi rivoj topdi. Bu yerda asarlar, ayniqsa, eski o‘zbek tilida yozilganligi bilan ajralib turadi. Abulg‘ozi Bahodirxonning “Shajarayi tarokima” va “Shajarayi Xorazmshohiy”, Munis va Ogahiy tomonidan yaratilgan “Firdavs ul-iqbol” asarlari xonlik siyosati, ijtimoiy-iqtisodiy va madaniy hayotini yoritadi. Ogahiy va Munis asarlarida Xorazm tarixining 300 yillik davri xronologik tarzda bayon etilgan. Ularda qozoq, qoraqalpoq va turkman xalqlarining roli, soliqlar, yer-suv munosabatlari haqida batafsil yozilgan.